Pages Navigation Menu
Ad
advertisement
advertisement

Προβοκάτσιες και λάθος μάχες εν μέσω πανδημίας

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεν μας φτάνει η σοβαρότατη υγειονομική απειλή και η εξίσου σοβαρή κοινωνικο-οικονομική κρίση που την ακολουθεί πάρα πόδας, ένα διεθνές περιβάλλον πιο επικίνδυνο από ποτέ, έχουμε και την ελληνική πολιτική τάξη και το κράτος να τα διαχειριστούν όλα αυτά! Ζήτω που καήκαμε.

Η κυβέρνηση νομίζει, φαίνεται, ότι έχει βρει χρυσή ευκαιρία να χρησιμοποιήσει τον κορονοϊό για να προωθήσει το αφήγημα «νόμος και τάξη», σε μια χώρα που η έννοια του κράτους δικαίου είναι ανέκδοτο. Τις προάλλες έβγαλαν μια εντολή να μη μεταφέρουν ανασφάλιστους με το ΕΚΑΒ στις εντατικές της Θεσσαλονίκης και την πήραν πίσω μόνο μετά την κατακραυγή. Εν μέσω πανδημίας προχώρησαν, κατ’ εντολήν των διεθνών τραπεζών, έναν πτωχευτικό κώδικα που «καρατομεί» μεγάλο μέρος του πληθυσμού και ήθελαν/θέλουν να περάσουν περαιτέρω μείωση των (ανύπαρκτων πλέον) εργατικών δικαιωμάτων, σε μια χώρα που το ένα όγδοο των εργαζομένων «αμείβεται» με 200 ευρώ. Προκαλούν μεγάλη σύγχυση στην κοινωνία εξαιτίας των αντιφάσεων στα όσα λένε.

Τις προάλλες ένας γνωστός μου, μακροχρόνια άνεργος με ένα παιδί, μου έλεγε ότι δεν μπορεί να πάρει το γλίσχρο επίδομα των  400 ευρώ, γιατί δούλεψε δύο μέρες και του έκαναν πρόσληψη για να είναι νομότυποι! Με δύο ημέρες απασχόληση τον χρόνο δεν θεωρείσαι μακροχρόνια άνεργος! Πως θα ζήσει αυτός ο άνθρωπος και η οικογένειά του;

Εδώ και αιώνες, ο Χομπς έγραφε ότι για να νομιμοποιείται ένα κράτος πρέπει να προστατεύει τους πολίτες του.

Στο ζήτημα τώρα του Πολυτεχνείου, ο κ. Χρυσοχοίδης έχει όντως ένα σωστό επιχείρημα. Δεν είναι λογικό να γίνουν μαζικές διαδηλώσεις για το Πολυτεχνείο εν μέσω έξαρσης κορονοϊού, όπως δεν πραγματοποιήθηκαν εορτασμοί για την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου και όπως δεν γίνονται λειτουργίες. Το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Είναι ότι στην προσπάθειά του, νεοφώτιστος στη Δεξιά καθώς είναι, να αποδείξει ότι είναι καθαρόαιμος, «σκληρός» δεξιός και χρήσιμος στο κόμμα όπου «μετανάστευσε», συμπεριφέρεται ως βασιλικότερος του βασιλέως. Ξεκίνησε όχι με προσπάθεια διαλόγου, πειθούς και συνεννόησης, αλλά με το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». ‘Εφτασε να απειλεί ότι θα συλλάβει μικρές αντιπροσωπείες βουλευτών που θέλουν να πάνε στο Πολυτεχνείο και μετά στην αμερικανική Πρεσβεία, με μάσκες και τηρώντας τις αποστάσεις. Αργότερα ο κ. Γεραπετρίτης είπε ότι θα επιτραπεί στα κόμματα να καταθέσουν στεφάνια στο Πολυτεχνείο «κατόπιν συνεννοήσεως». Για την αμερικανική πρεσβεία δεν είπε τίποτα βέβαια. Ο κ. Πάιατ λειτουργεί, εν τοις πράγμασι, εδώ και πολύ καιρό, ως ο υπέρτατος θεσμός της χώρας μας.

Αυτό θα ήτανε όντως μια λύση, θα μπορούσαν δηλαδή ολιγομελείς αντιπροσωπείες των κομμάτων και οργανώσεων που το επιθυμούν να πάνε και στο Πολυτεχνείο και στην αμερικανική πρεσβεία, αποτίοντας φόρο τιμής στην εξέγερση και διαμαρτυρόμενοι για τα αμερικανικά εγκλήματα κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, τηρώντας τα μέτρα προφύλαξης και χωρίς να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

Μια κυβέρνηση που θέλει να διατηρήσει ένα ελάχιστο κοινωνικής συνοχής, εν μέσω μάλιστα μιας τέτοιας σοβαρής κρίσης, εξαντλεί όλα τα μέσα, περιλαμβανομένης της κοινής λογικής, προτού καταφύγει σε μετωπικές αντιπαραθέσεις.

Αλλά δεν φέρει ευθύνη μόνο η κυβέρνηση. Αριθμός κομμάτων και οργανώσεων που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστερά, επιμένουν από την πλευρά τους να πραγματοποιήσουν εν μέσω πανδημίας μαζικές διαδηλώσεις, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στη δημόσια υγεία και για τις υγειονομικού χαρακτήρα απαγορεύσεις. Παραδόξως οι ίδιοι επικρίνουν ταυτόχρονα (και πολύ σωστά) όσους ιερείς και πιστούς θέλουν να συνεχιστούν κανονικά, εν μέσω πανδημίας οι λειτουργίες, οι μεταλήψεις κλπ.

Μπορεί κάποιος, αν θέλει, να πιστεύει ότι δεν υπάρχει κορονοϊός, ότι είναι μια απλή γρίππη, ότι δεν χρειάζεται lockdown και ότι τα μέτρα καταπολέμησης της πανδημίας δεν είναι παρά  συνωμοσία. Δεν απαγορεύεται ούτε να το σκέπτεται, ούτε να το λέει, προς το παρόν τουλάχιστο η σκέψη δεν απαγορεύεται, αν και πλησιάζει η στιγμή που θα συμβεί κι αυτό. Διακινδυνεύει βέβαια, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, όποιος τα υποστηρίζει να δει μεγάλο μέρος της κοινωνίας να τα θεωρεί προσβολή προς τους νεκρούς, τους αρρώστους, τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και τις οικογένειές τους, όπως και προς τα οικονομικά θύματα της υγειονομικής κρίσης.

Αν κάποια οργάνωση πιστεύει λοιπόν ότι δεν υπάρχει κορονοϊός, ότι είναι απλή γρίππη ή ότι δεν χρειάζεται το lockdown, τότε ας έχει το θάρρος να βγει και να το πει αναλαμβάνοντας τις ευθύνες. Ακόμα και αν τα πίστευε αυτά, θα όφειλε πάντως να πειθαρχήσει στα γενικά μέτρα υγειονομικής προστασίας. Ακόμα κι αν κάποιος διαφωνεί με το α’ ή β’ μέτρο υγειονομικό μέτρο, οφείλει να το τηρεί, γιατί αλλοιώς θα γίνουμε από κοινωνία ζούγκλα. Αν είναι σωστό να γίνουν μαζικές διαδηλώσεις σε αντίθεση με τις υγειονομικές απαγορεύσεις, τότε είναι σωστό να γίνονται και λειτουργίες όσων το επιθυμούν ή ποδοσφαιρικοί αγώνες, θεατρικές παραστάσεις και οποιαδήποτε άλλη κοινωνική εκδήλωση.

Απειθαρχία και ανυπακοή

Η «απειθαρχία» και η «ανυπακοή» μπορούν και πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο όταν οι εξουσίες υπερβαίνουν τη νομιμοποίηση που διαθέτουν, για σκοπούς πολύ σπουδαίους, που τους αντιλαμβάνεται η κοινωνία και όταν έχουν εξαντληθεί τα άλλα μέσα. Αν έχεις απέναντί σου αίφνης μια στρατιωτική δικτατορία, τότε μπορείς να εξετάσεις και το να προσφύγεις ακόμα και σε ένοπλη πάλη και τρομοκρατία. Ακόμα και ο κ. Σημίτης βοηθούσε αυτούς που έβαζαν βόμβες επί χούντας – ή τουλάχιστο προσπάθησε. …………. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

468 ad

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ad
http://www.reportaz.biz/wp-content/uploads/2016/02/seamarket486x60.jpg advertisement
Ad
advertisement advertisement